Jawia
Gorzki smak ma ziemia,
Gdy ją kąsać trzeba.
Świat się Jawi pusty,
Szary i nijaki.
Dobrze, że są jeszcze
Bogom bliskie drzewa,
Dobrze, że z Wyraju
Powracają ptaki.
Może się i zdarza:
Ktoś zabił sam siebie.
Może są i tacy,
Co częściej się śmieją.
A ja, jakoś wcale
Nie myśląc o Niebie,
Pójdę i po prostu
Pokłonie się kniejom. Wojciech Czubatka
Gorzki smak ma ziemia,
Gdy ją kąsać trzeba.
Świat się Jawi pusty,
Szary i nijaki.
Dobrze, że są jeszcze
Bogom bliskie drzewa,
Dobrze, że z Wyraju
Powracają ptaki.
Może się i zdarza:
Ktoś zabił sam siebie.
Może są i tacy,
Co częściej się śmieją.
A ja, jakoś wcale
Nie myśląc o Niebie,
Pójdę i po prostu
Pokłonie się kniejom. Wojciech Czubatka
Wojciech Czubatka
Poeta, dziennikarz, nauczyciel, muzyk. Wielbiciel J. R. R. Tolkiena. Urodzony w roku 1976. Pochodzi z Kiernozi – małej miejscowości na Mazowszu. Od kilkunastu lat mieszka w Walii, na Wyspach Brytyjskich.
Wiersze Wojciecha są bardzo głębokie, sięgające do podświadomych zasobów pamięci o Weli, ale i o samej śmierci, przemijaniu. Pisanie bardzo klimatyczne, poprawne językowo, a zarazem interesujące i wciągające. Na pewno wnosi wiele wartości do świata słowiańskiej poezji. Dziękuję.
Agnieszka Lisztwan
Publikacje wydane z Poeticus:
2023
Welańskie bajania. Antologia poezji słowiańskiej.