Robert Starosławski

Urodzony 22 listopada 1964 r. w Kaliszu. Zmarły 18 lipca 2017 r.

Magister filologii polskiej, ukończył studia 4 grudnia 1988 r. na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Nauczyciel języka polskiego w klasach od 4 do 8. Nauczał w Kaliszu, w Szkole Podstawo-wej nr 12 w latach 1985-1987, a później również w Kobylej Górze, w Szkole Podstawowej im. Tadeusza Kościuszki do roku 1992. Otrzy-mał wiele nagród od dyrektora szkoły za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej. Swojej kariery nauczycielskiej nie mógł kontynuować z powodu poważnej choroby, jednak dalej rozwijał się literacko pisząc piękne wiersze i udzielając korepetycji z języka polskiego.

Robert był również kochającym mężem i ojcem. Miał dwójkę dzieci z żoną Barbarą. Zawsze chętnie pomagał swoim dzieciom w pra-cach z języka polskiego, a w swojej córce pobudzał zainteresowanie literaturą i sztuką.

Kochał czytać. Był prawdziwym molem książkowym i często uciekał w świat fantazji. Chodził „z głową w chmurach” i, dzięki temu, łatwo dobierał słowa, i tworzył barwne rymy. Umiał również tworzyć piękne frazy i zwroty poetyckie. Robert był prawdziwym miłośnikiem poezji.

Wiersze Roberta Starosławskiego od razu zachwyciły mnie stylem i treścią. Przebija z nich niesamowita mądrość, ale i wrażliwość, a także miłość do ludzi i świata. Poeta refleksyjnie poszukuje i wyławia perełki dobra  z rzeczywistości, która różnie potrafi nas zaskoczyć. Widać, że próbował postrzegać świat pozytywnie, optymistycznie, pięknie. Warsztat odznacza się wysokim kunsztem i harmonią. Wzruszające i piękne jest to, że żona i córka włożyły trud w wydanie wierszy Roberta po jego śmierci. Będzie to na pewno niesamowita pamiątka dla rodziny i przyjaciół.

Agnieszka Lisztwan