
Na zgliszczach emocji
Bez sensu jest się trudzić
Myślami czystymi
Przezroczystych kropel się wstydzić
By potem z dumną głową wstać
Lecz bez serca, z pustką w dłoni
Szarymi oczami, złamaną duszą
Próbować na nowo budować
Świat, który już dawno przestał
Istnieć
Patrycja Lip-Sielewicz
Bez sensu jest się trudzić
Myślami czystymi
Przezroczystych kropel się wstydzić
By potem z dumną głową wstać
Lecz bez serca, z pustką w dłoni
Szarymi oczami, złamaną duszą
Próbować na nowo budować
Świat, który już dawno przestał
Istnieć
Patrycja Lip-Sielewicz
Patrycja Lip-Sielewicz
Mieszka na co dzień w Szczecinie. Debiutująca poetka. Swoje wiersze i całą twórczość publikuje w mediach społecznościowych, prowadząc Instagram o charakterze artystycznym.
Oprócz tego, że uwielbia poezję czytać i pisać, nagrywa teksty wierszy, interpretując je i ukazując zawarte w nich emocje.
Kocha muzykę i sama także koncertuje wykonując utwory z zakresu poezji śpiewanej i prezentując wiersze na scenie w oparciu o dźwięki muzyki.
Z zawodu pedagog/terapeuta specjalny, pracuje z dziećmi z różnymi zaburzeniami rozwoju.
Jej marzeniem jest prowadzić kawiarnię artystyczną.
