Mirosław Trociuk

Fizyk i informatyk z wykształcenia, „dekonstruktor” z wyboru.

Miłośnik muzyki, astronomii i fotografii. Mieszka i tworzy we Włodawie, gdzie granica między rzeką Bug a niebem bywa równie płynna jak granica między logiką a obłędem. W swojej twórczości uprawia „termodynamikę liryczną” – bada stany nieustalone, entropię emocji oraz grawitację słowa. Wierzy, że poezja jest jedynym algorytmem zdolnym przetworzyć paradoks istnienia bez zawieszenia systemu.

Publikuje rzadko, zazwyczaj wtedy, gdy poziom ciśnienia semantycznego grozi rozszczelnieniem rzeczywistości. Jego wiersze ukazały się drukiem w „Kwartalniku Wschód” nr 2 (58)/2025, w „Uranii – Postępach Astronomii” nr 4/2025, w marcowym numerze „Biblioteki Kraków – Informatora Czytelniczo-Kulturalnego” (03/2026), a także w antologiach pokonkursowych. Laureat pięciu ogólnopolskich konkursów poetyckich.