Pani Burza mieszka w chmurach,
A wraz z nią mąż, syn i córa.
Mają ogród, dom i basen,
wielką łąkę tuż za lasem.
Niby życie ich szczęśliwe,
Bliżej nieba, urokliwe,
Lecz czasami Pani Burza
na rodzinę swą się wkurza.
No i dzisiaj, Pani Burza
też ma powód, by się wkurzać.
U fryzjera z rana była,
a rodzina nie zczaiła.
Jak nie rąbnie pięścią w stolik
Oj! Złamała! Uj! Jak boli!
Trzask się niesie aż do ziemi,
Ludzie w dole oniemieli.
Bęc! Bęc! Łzy na stolik kapią,
Parasole ludzie łapią.
Wicher szumi w drzew konarach,
Koniec świata będzie zaraz! Lucyna Angermann
Lucyna Angermann
Lucyna – Swojska Dziewczyna, tak bogata w mądrość życiową, ujęła mnie swoim humorem z jednej strony, a głębią przekazu emocji – z drugiej.
W swojej poezji ta wspaniała kobieta, porusza tematy i lekkie, i ciężkie. Robi to w stylu klasycznym i bardzo poprawnym, a to bardzo mi odpowiada i wielką ma dla mnie wartość. Czytelnik na pewno nie ma problemu z odbiorem tak fantastycznych przekazów, które – jak zaobserwowałam – trafiają prosto do wielu serc.
Lucyna jako poetka potrafi wzruszyć, ale i rozbawić do łez. Urzekło mnie jej poczucie humoru, ale i głęboka mądrość wyglądająca spoza chichów i chachów.
Z poważniejszych utworów, te o macierzyństwie ujęły mnie najbardziej – docenianie tego, za czym się tęskni. To, co inni uważają za oczywiste, Lucyna potrafi ubrać w słowa wdzięczności i podziwu. Szczerozłote Roześmiane Serce poetki prowadzi ją ku najlepszym kierunkom i tematom.
Agnieszka Lisztwan
Publikacje wydane z Poeticus:
2020
Odrodzenie Bogini. Antologia poezji.