Katarzyna Tercha Frankiewicz

Anioł w dmuchawcach

zamkniętym w kwiecistym pąku
budzisz się stopniowo o poranku
żółte drobniutkie płatki
zamieniasz na białe parasolki

lekkość unosi cię w powietrze
wiatr dodaje sił wolności umysłu
lecisz jakbyś był ptakiem
a może tylko ukwieconą duszą

uczę się od ciebie zapomnienia
odcięta od ognia doczesności
by powstawać każdego dnia
z popiołów bezlitosnej nocy

łapię się twoich dmuchawców
i przez chwilę czuję oddech anielski
czyżby zmiana dała mi raj nadziei
czy to tylko naiwna iluzja nieba? Katarzyna Tercha Frankiewicz