
Narodziny znaki zapytania rodzą
umieranie – wielkim zapytaniem
pomiędzy przecinki jak sekundomierze
cudze słowa w zależnej i niezależnej mowie
coś w nawiasach i poza nimi
wykrzykniki nadszarpnięte emocjami
niedomówienia wykropkowane
myślniki – te zwyczajne prozodyczne
i naddające sens – filozoficzne
z definitywną kropką
Irena Szymańska
Irena Szymańska
Humanistka, pragnąca żyć tak, by proza układała się w poezję z refrenem.
Należy do Stowarzyszenia Autorów Polskich (SAP II Oddz. Warszawski), Warszawskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury (WSTK), Klubu Literackiego „Nasza Twórczość” przy Stowarzyszeniu Wspólnota Polska z siedzibą Domu Polonii w Warszawie Związku Literatów na Mazowszu.
Zadebiutowała w 2012 roku zbiorem poetyckim pt. Drzewo myśli. Jest autorką kilku tomików poetyckich, krótkich opowiadań oraz recenzji. Jej utwory poetyckie i prozatorskie zostały opublikowane w około 70 książkach (w tym kilkunastu międzynarodowych) oraz w czasopismach literacko-artystycznych m.in. w kwartalniku „Poezja dzisiaj” (wydawanym w trzech językach), „Post Scriptum” (kwartalnik wydawany w Anglii), „Własnym Głosem (pismo społeczno-kulturalne WSTK), „Myśli Polskiej” (tygodnik poświęcony życiu i kulturze narodu, ukazywał się od 1941 r.), „Bezkresie” (pismo literacko-artystyczne) i „Radostowej” (Świętokrzyski miesięcznik społeczno-kulturalno-literacki).
Irena Szymańska otrzymała m.in.
– Odznakę Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” przyznaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej;
– Złotą i Srebrną Odznakę Warszawskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury;
– Nagrodę Literacką im. Bolesława Prusa za osiągnięcia literackie, promujące Stowarzyszenie Autorów Polskich.
O jej poezji znani warszawscy recenzenci napisali m.in. „Autorka nie pozwala sobie na luksus poezji bezprzedmiotowej. Należy do nurtu, który w skrócie nazywamy – Norwidowym, podnoszącym zabieg poetycki na wyższy poziom duchowy” [Jan Zdzisław Brudnicki].
„Wiersze Szymańskiej są efektem wysokiej poprzeczki problemowej, jaką autorka sobie stawia. Nie chce nas zostawić w uśpieniu bez pytań lub z odpowiedziami zbyt łatwymi i wygodnymi” [Bogusław Falicki].
