Widzenie Marii
w jej ogrodzie co noc gromadzą się wisielcy
niektórych już zna i wymieniają uprzejmości
nowi milczą skupieni na śmierci
kołysząc się miarowo uspokajają nurt odległej rzeki
Maria wyobraża sobie wtedy że przechodzi po wodzie
po tamtej stronie czeka wszystko czego się wyrzekła
kusi obiecany odpust i miejsce na odwieszenie krzyża
w jej ogrodzie szumi i złowróży zwłaszcza
gdy patrzeć pod światło świat staje się przejrzysty
by w końcu rozmyć się przeistoczyć w wielobarwną plamę do starcia powieką albo rękawem
tym bardziej gdy sączy się siąpi uwalnia przez pory
sól ze sparciałych sznurów czy lizawki w miejsce księżyca
na szczęście na wszystko jest sposób
i Maria zakrywa defekt kolejną głową
do świtu powinna się utrzymać Ewa Kłobuch
w jej ogrodzie co noc gromadzą się wisielcy
niektórych już zna i wymieniają uprzejmości
nowi milczą skupieni na śmierci
kołysząc się miarowo uspokajają nurt odległej rzeki
Maria wyobraża sobie wtedy że przechodzi po wodzie
po tamtej stronie czeka wszystko czego się wyrzekła
kusi obiecany odpust i miejsce na odwieszenie krzyża
w jej ogrodzie szumi i złowróży zwłaszcza
gdy patrzeć pod światło świat staje się przejrzysty
by w końcu rozmyć się przeistoczyć w wielobarwną plamę do starcia powieką albo rękawem
tym bardziej gdy sączy się siąpi uwalnia przez pory
sól ze sparciałych sznurów czy lizawki w miejsce księżyca
na szczęście na wszystko jest sposób
i Maria zakrywa defekt kolejną głową
do świtu powinna się utrzymać Ewa Kłobuch
Ewa Kłobuch
Ewa Kłobuch – rocznik 1982. Mieszkanka Turza, małej wioski niedaleko Ostrzeszowa w województwie wielkopolskim. Zawodowo zajmuje się opieką nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi. W wolnych chwilach pisze wiersze, czasami również opowiadania. Publikowała pod szyldami miesięczników: „Akant”, „Bezkres”, „e-eleWator” i „Suburbia”, kwartalnika „Ypsilon”, dwutygodnika „Pisarze.pl” i magazynu „Nowe myśli”. Jej wiersze ukazały się również w kilku almanachach poetyckich.
Publikacje wydane z Poeticus:
2024
Tenebris. Antologia poezji BARDZO mrocznej