W ciszy poranka
W ciszy poranka
Głaskam Cię
Świt nadchodzi
Ty jeszcze w półśnie
Czujesz moją obecność
Wtulasz we mnie się
Budzik wkrótce zaterkocze
Przepłoszy motyle nocy
Całą noc Cię czułkami głaskały
Te motyle kochanie
To moje usta
Co Ciebie rozkosznie śpiącą
Delikatnie całowały
W ciszy nocy
W poranka ciszy
Śpiące dusze
Jedna drugą czuje
Jedna drugą słyszy Erazm Domański
W ciszy poranka
Głaskam Cię
Świt nadchodzi
Ty jeszcze w półśnie
Czujesz moją obecność
Wtulasz we mnie się
Budzik wkrótce zaterkocze
Przepłoszy motyle nocy
Całą noc Cię czułkami głaskały
Te motyle kochanie
To moje usta
Co Ciebie rozkosznie śpiącą
Delikatnie całowały
W ciszy nocy
W poranka ciszy
Śpiące dusze
Jedna drugą czuje
Jedna drugą słyszy Erazm Domański
Erazm Domański
Członek kilkunastu grup literackich. Kilkukrotnie wyróżniany w różnych konkursach literackich. Były oficer zawodowy, historyk, społecznik.
W wierszach Erazma widać, że poeta jest nie tylko obserwatorem ciała, ale również badaczem uczuć i emocji. Delikatność opisów jest zachowana, ale zarazem mamy do czynienia z mocnym wyrażeniem pożądania, które jest ściśle związane z wrażliwością.
Agnieszka Lisztwan
Publikacje wydane z Poeticus:
2024
Erotica. Antologia poezji BARDZO EROTYCZNEJ