AutorTomiku★
Ona unosi się na powierzchni,
woda przytula ją jak dłoń dawnej matki.
Włosami rysuje mgłę,
oczyma dotyka nieba.
Nie drży, choć prąd ją niesie.
Nie krzyczy, choć milczy wszystko wokół.
Jest tu, a jednak gdzie indziej –
między światłem a lodem,
między snem a obudzeniem.
Kwiaty płyną przy niej jak wspomnienia,
szepczą historie, których nie ma.
Bałtyk wchłania jej oddech,
a ona staje się jego cichym sercem.
Włosami rysuje taflę światła,
oczyma dotyka horyzontu.
Cisza otacza ją ze wszystkich stron –
tu, gdzie kończy się ląd,
a zaczyna coś nieznanego.
Aldona Kiełpińska
Aldona Kiełpińska
Aldona Kiełpińska – doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa, magister filologii polskiej oraz pedagogiki. Ukończyła studia doktoranckie w dyscyplinie literaturoznawstwo, rozwijając zainteresowania literaturą kobiecą oraz zapisem doświadczeń granicznych. W swojej pracy badawczej podejmuje tematykę dokumentu osobistego, pamięci i doświadczenia wojny, analizując sposoby opowiadania o traumie oraz jej dziedziczeniu.
Zawodowo związana jest ze Szkołą Podstawową w Warcinie, gdzie pracuje jako nauczycielka języka polskiego i bibliotekarka. Doświadczenie pracy z dziećmi i młodzieżą oraz codzienny kontakt z literaturą stanowią ważne tło dla jej refleksji nad językiem i człowiekiem.
Jest autorką artykułów naukowych i popularnonaukowych publikowanych m.in. w „Informatorze Oświatowym”, a także uczestniczką konferencji poświęconych literaturze i kulturze.
Twórczość poetycka stanowi dla niej odrębną, bardziej intymną przestrzeń wypowiedzi. W swoich wierszach powraca do tematów pamięci, utraty i wewnętrznej przemiany, próbując uchwycić to, co pozostaje niewypowiedziane – pomiędzy doświadczeniem a słowem.